પ્રહલાદ પારેખ, Prahalad parekh
પ્રહલાદ પારેખ
જન્મઃ ૧૨/૧૦/૧૯૧૨
જન્મસ્થળઃ ભાવનગર
પિતાઃ જેઠાલાલ પારેખ
માતાઃ મેનાલક્ષ્મી ગોપાળજી પારેખ
દાદાઃ દુર્લભજી પારેખ
પત્ની– રંજનબેન
સંતાનઃ પાંચ ( ચારપુત્રીઓ અને એક પુત્ર )
(રક્ષા/ ઉમા / હેમાંગિની / ભકિત / અજય)
અભ્યાસઃ દક્ષિણામૂર્તિ/ગુજરાત વિદ્યાપીઠ/ શાંતિનિકેતન માંથી શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું.
વ્યવસાય -મુંબઇમાં શિક્ષક તરીકે જોડાયા.
વિશેષતાઃ સૌંદર્યરાભિમુખ કવિતા રચનાર સૌપ્રથમ ગુજરાતી કવિ.
કૃતિઓઃ
કવિતાસંગહઃ બારીબહાર //સરવણી
કાવ્યસંગ્રહઃ તનમનિયાં //
ગદ્યકથા – ગુલાબ અને શિવલી //કરુણમંગલ//
બાળવાર્તા – રાજકુમારની શોધમાં // કરુનાનો સ્વર//
અન્યગ્રંથઃ જ્ઞાન ગંગોતરી ગ્રંથશ્રેણી ૧થી ૧૦ ///એજન //અજાણીનું અંતર //
ગ્રંથકથા– રૂપેરી સરોવરને કિનારે //
પ્રખ્યાત કાવ્યઃ (૧) ‘એકલું ’
નભમાં ઊગે છે નવલખ તારલા, અગણિત સિંધુ તરંગ;
ડાળે ડાળે વનમાં ફૂલડાં, માળે ગાયે વિહંગ;
શાને રે લાગે તોયે એકલું !
સ્મૃતિ રે અંતર મારે લાખ છે, આશા કેરો ન પર,
પડે રે હૈયું જ્યારે એકલું ત્યારે સંગ દેનાર;
તોયે રે લાગે આજે એકલું !
ઊભી રે ધરણી મારી પાસમાં, ઉપર આભ અપાર;
વાયુ રે નિત્યે વીંટી રે’ મને, આખું વિશ્વ વિરાટ;
નાના રે હૈયાને લાગે એકલું !
કોઈ રે આવી કોઈ વહી ગયું, મારે અંતરને દ્વાર;
કોઈ રે ગઈ મૂંગું રહી ગયું, છાયો ઉરમાં સૂનકાર:
એવું રે લાગે આજે એકલું !
(૨) આપણે ભરોસે
આપણે ભરોસે આપણે હાલીએ,
હો ભેરુ મારા, આપણે ભરોસે આપણે હાલીએ….
બળને બાહુમાં ભરી, હૈયામાં હામ ધરી,
સાગર મોઝારે ઝુકાવીએ;
આપણા વહાણનાં સઢ ને સુકાન ને
આપણે જ હાથે સંભાળીએ.
કોણ રે ડુબાડે વળી કોણ રે ઉગારે,
કોણ લઈ જાય સામે પાર ?
એનો કરવૈયો કો’ આપણી બહાર નહીં,
આપણે જ આપણે છઈએ !
અવસાનઃ ૨ / ૧ / ૧૯૬૨
(હૃદયરોગ હુમલાથી મુંબઇ કાંદીવાલી ખાતે)
Post a Comment